دل قلم گرفته است

دل قلم گرفته است اگر از درد می نویسی ، مراقب کبودی استخوانهایت باش اگر از گریه می نویسی ، مراقب اطرافت باش اگر از گرسنگی می نویسی ، مراقب غذایت باش اگر از فریاد می نویسی ، مراقب گوشهایت باش اگر از زخم می نویسی ، مراقب خونابه هایت باش اگر از قصه می نویسی ، مراقب پریشانی خواب هایت باش اگر از نان می نویسی ، مراقب کودکان همسایه ات باش اگر از غصه می نویسی ، مراقب ناله هایت باش  اگر از انزوا می نویسی ، مراقب مویه هایت باش  اگر از ناله می نویسی ، مراقب پوزخند و استهزا باش  اگر از زیبایی می نویسی ، مراقب کِبر و منیّتَت باش  اگر از شیطان می نویسی ، مراقب فرشته ات باش  اگر از دین و مذهب می نویسی ، مراقب تزویرت باش  اگر از هوس می نویسی ، مراقب اَمیالَت باش  اگر از سبز می نویسی ، مراقب شاخ و برگت باش و اگر احیانا می خواهی از « حق » بنویسی  مراقب باش  آهسته . . .  آرام . . . .  که : دلِ قَلَمت نَگیرد !! جانِ قَلَمت نَسوزد !! نوکِ قَلَمت نَشکَند !! چرا که بد جوری آه قلم می گیرد .  باقر رمزی باصر